Relaxen op het rif

Overdonderende kleuren en de meest vreemde creaturen. Een geur van zonnebrand dringt mijn neus binnen en de mensen om me heen hebben vinnen aan hun voeten. Duiken is hot! Steeds meer mensen willen weten wat er zich afspeelt onder de wateroppervlakte. Het is een wereld die steeds meer mensen aanspreekt. Ook Yindee. Daarom doken wij onder in Egypte. Om een wereldse ervaring rijker weer boven te komen.

De deining is sterk, maar voor de meeste landrotten goed te doen. Hoewel… Op de voorsteven van de boot hangt een Australisch meisje over de reling. Uit voorzorg, zo blijkt, want na het advies om zich op de horizon te concentreren knapt ze wonderbaarlijk snel op. Naast mij zit Ibrahim vers fruit te snijden voor onze lunch. En verderop is duikinstructeur Freek druk in de weer om het materiaal te controleren. De duikers om mij heen zijn allemaal beginners die net hun open water basiscursus hebben afgerond. Daarom staan de meeste door de zon gebruinde koppies strak van de gezonde spanning. Als de boot stil ligt en iedereen zich voorbereidt op de duik, heeft het Australische meisje al weer het hoogste woord. Niet veel later ligt ze naast me in het bijzonder aangename water van de Rode Zee. Klaar om naar een van de mooiste zeebodems te gaan die ze ooit zal zien.

Adrenaline

Onder leiding van Freek dalen we langzaam af langs de boeilijn. En meteen is het raak. Niet ver boven ons zwemt een dolfijn. Hij speelt uitbundig met de luchtbellen die we produceren. Een golf van opwinding spoelt door mijn lijf. Tegelijkertijd realiseer ik me hoe uitzonderlijk het is om dit mee te maken. We dalen verder af en beneden aangekomen inspecteert Freek eerst de troepen die, naast het Australische meisje en ik, bestaan uit een Duits stel en een Noorse wereldreiziger. Als hij constateert dat iedereen het goed maakt, vervolgen we onze tocht. En die is adembenemend. De kleuren van de vele soorten koraal zijn verpletterend. Die van de verschillende vissen zo mogelijk nog meer. Het zeewater zuigt zich in mijn pak en als een astronaut in de ruimte zweef ik door een magische wereld. Vol wonderlijke wezens waarvan je het bestaan nooit hebt kunnen vermoeden.

Plotseling zie ik vanuit een ooghoek de Australische naast me komen zwemmen. Met een blik van opwinding wijst ze in de verte. Als ik opkijk zie ik de contouren van twee grote vissen met een brede kop. Hamerhaaien! Weer schiet mijn adrenalineniveau omhoog. Ook de rest van de groep heeft de respectabele roofvissen ontdekt. Maar ze slaan geen acht op het groepje duikers beneden hen. Ons in verbazing achterlatend vertrekken ze net zo rustig en elegant als ze gekomen zijn.

Drie kwartier vol verwondering

Terug aan de oppervlakte blaas ik mijn vest vol lucht zodat ik lekker lui kan dobberen. Freek wenkt de kapitein die meteen de boot onze kant op stuurt. Eén voor één klimmen we via het ijzeren trapje aan de achterkant weer op de boot. Tijdens de lunch raak ik in gesprek met Sarah, de Australische. Ze reist samen met haar vriend over het Afrikaanse continent. En op de vragende blik in mijn ogen voegt ze eraan toe dat hij momenteel in Luxor is. “Het is onze laatste dag hier en hij had meer interesse voor de tempels in de vallei der koningen dan voor het rif”, luidt haar even simpele als logische verklaring. “Wij vinden het allebei belangrijk om onze eigen dingen te doen. Maar ik vind het wel jammer dat ik deze unieke wereld hieronder niet met hem kan delen.”

Terwijl ik aan mijn laatste schijf ananas begin, mindert de boot vaart. We zijn bij onze volgende duikplek. Ik werk de ananas naar binnen en vlug trek ik mijn vinnen aan. Om me heen is iedereen druk en ik zie hoe de Noor behendig de persluchtfles op zijn rug werkt. Tien minuten later zweven we weer tussen de meest bizarre schepsels. Groot, klein, lang, kort, zacht, ruw. Maar zeker niet zwart wit. Het zicht is hier nog beter dan op de vorige plek en het diep doordringende zonlicht zorgt voor een ware kleurenorgie. Zo’n tien meter bij ons vandaan, glijdt een grote schildpad met lange, trage slagen voorbij. Na drie kwartier vol verwondering gebaart Freek ons dat het tijd is om weer naar boven te gaan. Voorzichtig laat ik wat lucht in mijn vest en voel hoe ik langzaam omhoog drijf.

Passie voor duiken

Terug op de boot vertelt Freek over zijn grote passie.”Duiken is fantastisch! Nog elke keer intrigeert het me dat ik onder water ademhaal en door een wereld zwem die niet de mijne is. En die totaal andere wereld blijft fascineren. En wist je dat het niet alleen in de tropen en subtropen goed duiken is. Het Grevelingenmeer en de Oosterschelde worden gerekend tot de mooiste duikplekken van West-Europa.” Freek neemt plaats achter het stuur van de boot en duwt de gashendel vol open. Met de felle Egyptische zon op zijn indrukwekkende, kale schedel vervolgt hij. “Van de cursisten die zich aanmelden, blijkt het opvallend vaak om mensen te gaan van wie de partner niet zoveel zin heeft om te duiken. Zij gaan liever hun eigen weg in een andere activiteit. En ook op de duikreizen gaat vaak slechts één helft van een stel mee.” Dat is dan erg jammer voor die andere helft. Het is een magnifiek gevoel om in een totaal onbekende wereld te gast te zijn. Yindee zal deze wereldse, bijna buitenaardse, ervaring koesteren.
Yindee